-

Deze website maakt gebruik van cookies. Door Aviationinfo.nl te bezoeken, gaat u akkoord met het tijdelijk opslaan van deze gegevens.

I understand
Log in Register

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *

Boeing Test Programme

Het testen van een nieuw vliegtuig is de laatste stap om te kijken of het vliegtuig daadwerkelijk kan vliegen en voldoet aan de eisen en om te kijken waar de grens ligt met wat het vliegtuig aankan en wat niet. Komt het door de test heen, dan is het ontwerp geslaagd en is er een nieuw vliegtuigtype op de markt. Data verzamelen tijdens de verschillende testen is een vereiste die de FAA (Federal Aviation Administration) en andere organisaties stellen om vast te stellen of een nieuw vliegtuigtype voldoet aan de Federal Aviation Requirements (FARs) en dat deze hiervoor een certificaat ontvangt, zodat het in productie genomen kan worden en kan gaan vliegen voor verschillende maatschappijen.

Testvliegtuigen

TIAOm alle testen uit te kunnen voeren zijn er verschillende testvliegtuigen nodig. Elk testvliegtuig wordt voorzien van een reeks sensoren en waarnemingsapparatuur om alle gegevens vast te leggen. Deze gegevens omvatten alles wat te maken heeft met de reacties van het vliegtuig op de verschillende testen.

Bij de meeste testvliegtuigen is de cabine - waar normaal gesproken de passagiers zitten – uitgerust met waarnemingsapparatuur, computers en werkplekken voor de waarnemers. Het is echter zeer belangrijk dat het vliegtuig getest wordt op het “volle” gewicht (gewicht van vliegtuig als het volledig beladen is met vracht en passagiers). Om toch een vol vliegtuig na te bootsen wordt het vliegtuig voorzien van extra gewicht: tonnen met water. Het voordeel hiervan is dat deze verplaatst kunnen worden (voren, achter, rechts, links) waardoor de vliegcondities anders worden. Hierdoor wordt het vliegtuig op verschillende condities getest.

Inspectietypes

In de aanloop tot testvluchten heeft Boeing drie belangrijke mijlpalen die behaald moeten worden: Type Inspection Authority, luchtwaardigheid en duurzaam- en betrouwbaarheids testen. De ETOPS (Extended Twinjet Operations – certificatie waaraan een vliegtuig moet voldoen voordat het de Atlantische Oceaan mag oversteken) is onderdeel van de duurzaam- en betrouwbaarheidstest. De eerste twee testen worden vrij vroeg in het testprogramma behaald, de laatste test komt pas nadat het vliegtuig tot het uiterste is getest.

Wing Flex Test

Luchtwaardigheid

De eerste keer dat het testvliegtuig opstijgt is onderdeel van de luchtwaardigheidstest. Niet alleen de eerste vlucht is hier onderdeel van, maar alle andere vluchten die uitgevoerd gaan worden horen hier ook bij. Dit wordt ook wel de Exploration of the flight envelope genoemd. Dit kan je zien als een soort envelop waarin alle eisen zitten waaraan het vliegtuig moet voldoen, zowel onder normale omstandigheden als onder extreme omstandigheden. Houdt het vliegtuig het onder alle omstandigheden vol, dan is het geslaagd voor deze test.

Gedurende de gehele test is er een minimale crew aanwezig: twee piloten. Het gebied waarin de testvlucht plaats vindt heeft te maken met het bereik dat de waarnemeningsappartuur op de grond heeft. Normaal gesproken wordt er alleen binnen de staat Washington getest. Voor de Boeing 787 is er uitgeweken naar een andere staat. Tijdens deze fase van het testvliegen worden verschillende onderdelen behandeld en gekeken hoe het vliegtuig hierop reageerd. Er wordt gevlogen met verschillende instellingen van de flaps, de snelheid varieert om te kijken wat het vliegtuig doet als met een lage snelheid wordt gevlogen en de hoogte waarop gevlogen wordt varieert. Dit alles is onder normale omstandigheden. De extreme omstandigheden worden in een volgende fase van de eerste mijlpaal gedaan.

Meer personeel

Nadat de eerste fase van de luchtwaardigheid is gehaald, mag er meer personeel aan boord komen. Dit zorgt ervoor dat er extreme testen uitgevoerd kunnen worden omdat alle waarnemingen vanuit het vliegtuig gedaan worden. Ook kan het vliegtuig nu automatisch bestuurd worden.

Boeing Weather Test

TIA

Boeing is een Amerikaans bedrijf en daarom moet het ook aan de Amerikaanse luchtvaartstandaarden voldoen die de FAA (Federal Aviation Administration) oplegt. Om aan te geven dat de FAA akkoord gaat met alle tests die Boeing uitvoert en dat Boeing laat zien dat het vliegtuig stabiel is, is de Type Inspection Authority (kortweg TIA) in het leven geroepen. Nadat Boeing de TIA heeft behaald krijgt al het FAA personeel dat te maken heeft met het testen van het nieuwe vliegtuig toegang tot het vliegtuig en mogen ze ook meevliegen.

Om de TIA te halen worden verschillende testen gedaan. De meest bekende test die hierbij wordt gedaan is de ‘Flutter’ test. Tijdens deze test wordt er gekeken of het vliegtuig stabiel is en hoe het vliegtuig zich gedraagt als het op de ontwerpsnelheden en verschillende hoogtes vliegt. Hieruit kunnen dan verschillende configuratieprofielen worden samengesteld.

Verder testen.

Nadat de FAA de TIA heeft toegekend beginnen de eerste testen die te maken hebben met de functionaliteit en betrouwbaarheid. Tijdens deze fase van testen worden de extreme omstandigheden te voorschijn gehaald en wordt gekeken hoelang het vliegtuig mee kan gaan. Bij deze extreme omstandigheden wordt getest in extreem warm weer en extreem koud weer, evenals het landen en opstijgen vanaf vliegvelden die hoog boven de zeespiegel liggen. Dit zijn de gebruikelijke testen die gedaan worden en naast dit ‘pakket’ aan testen worden ook omstandigheden zoals over-speed (harder dan de ontwerpsnelheid), harde landingen en motoren die uitvallen getest.an>

Levensduur

Boeing Wing Test

Om de levensduur van het toestel vast te stellen wordt de zogenaamd Ultimate-Load-Wing test uitgevoerd. Tijdens deze test worden de vleugels op een dusdanige manier belast om te kijken hoe de vleugels hiermee omgaan en hoeveel gewicht het vliegtuig kan hebben. Uit deze gegevens is op te maken wat de levensduur van een vliegtuig is. De vleugels moeten een minimaal aantal procent aankunnen waarnaar wordt gekeken na hoe lange tijd dit bereikt wordt. Dit heeft te maken met de corrosie en moeheid van het metaal. Bijvoorbeeld de Boeing 707 had een levensduur van 10 jaar (vastgesteld bij het ontwerpen van het toestel), de B757 en B767 hadden een levensduur van 25 jaar. Dit zou betekenen dat bij de Boeing 707 na 10 jaar het vliegtuig geheel op was. Dit zou betekenen dat het vliegtuig ongeveer 10% per jaar zou ‘verzwakken’ (10% x 10 = 100% = 10 jaar). In werkelijkheid is de levensduur van het vliegtuig langer. Dit zou betekenen dat er gerekend gaat worden met niet 10% maar met 11% (dit houdt Boeing aan). Dit zou betekenen dat de vliegtuigen die toen aan de Ultimate Wing Load test werden onderworpen op een gewicht van 150% werden getest (50% meer gewicht als het vliegtuig volgens het ontwerp aan zou kunnen). Voor de vliegtuigen van deze tijd worden de vliegtuigen getest op 165%.

Eindelijk

Aan het einde van het gehele testprogramma krijgen de FAA en Boeing een volledig beeld van wat het vliegtuig kan onder zowel normale omstandigheden als extreme omstandigheden. Tijdens de verschillende testvluchten maken de testpiloten verschillende manoeuvres die een normale piloot nooit hoeft uit te voeren tijdens zijn carrière. Hierdoor wordt vastgesteld dat als het ooit moet gebeuren, het vliegtuig dit wel kan.

Boeing Test Aircraft

Alle foto's zijn (c) Boeing

Delen

©2017 Aviationinfo.nl | Disclaimer | privacy