-

Deze website maakt gebruik van cookies. Door Aviationinfo.nl te bezoeken, gaat u akkoord met het tijdelijk opslaan van deze gegevens.

I understand
Log in

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Blusvliegtuig

Blusvliegtuigen zijn geschikt om een hoeveelheid water (of een ander vuurdovend middel) te kunnen vervoeren en boven de brandhaard los te laten. Vaak zijn blusvliegtuigen amfibisch (dit houdt in dat een toestel zowel op het water als op het land kan bewegen) maar dit hoeft niet. Wanneer een blusvliegtuig zowel met wielen als drijvers is uitgerust, vergroot dit de inzetbaarheid. Dit komt doordat het vliegtuig dan op een zee/meer bluswater op kan halen. Blusvliegtuigen die niet op het water kunnen landen, worden als het ware "bijgetankt" met een branddovend middel.

Er zijn twee blusvliegtuigen die veel mensen kennen maar waar weinig verschil tussen zit. Dit zijn de CL-215 en de CL-415, gebouwd door het Canadese Bombardier. Deze toestellen (zie de afbeelding hiernaast), heeft wielen om op te kunnen stijgen van een conventioneel vliegveld. Vervolgens zet het toestel koers naar de brandhaard en ondertussen wordt gekeken of er ook een grote waterbron in de buurt is. Zo ja, dan wordt hier eerst naartoe gevlogen. Vóór een blusvliegtuig op het water landt, wordt er eerst een rondje gevlogen boven het water. Dit wordt gedaan om te zien of er geen obstakels in de weg zijn en of het meer/de zee wel diep genoeg is. Als er geen obstakels in de weg zijn en er kan worden geland, wordt de speciale landingsprocedure in werking gesteld. De kleppen onderaan het toestel worden opengezet zodat er bij de landing en grote hoeveelheid water in de tanks wordt opgeslagen.

Als het vliegtuig het water raakt, wordt het toestel vanzelf al afgeremd. Maar aangezien dit niet de bedoeling is, wordt er veel vermogen gegeven. Na ongeveer tien tot twintig seconden zijn de tanks gevuld, worden de kleppen gedicht en stijgt de machine op. Nu is het zover, de brandhaard is in zicht. Om het vuur maximaal te kunnen bestrijden wordt er op een hoogte van maximaal 200 meter boven het vuur gevlogen. Het vliegtuig mag hierbij niet te snel vliegen (want dan wordt het water niet genoeg verspreid en kan het water zelfs verdampen) maar ook niet te langzaam (dat is weer te gevaarlijk voor de bemanning). Het is dus zeer nauwkeurig werk. Omdat er meerdere tanks aanwezig zijn, kan de bemanning er voor kiezen om al het water in één keer te "droppen" of in twee keer. Meestal wordt het water in één keer afgeworpen. Nadat dit is gebeurt, wordt weer teruggevlogen naar een waterbron en begint alles opnieuw.

Gerelateerde onderwerpen

Canadair CL-415

 

©2017 Aviationinfo.nl | Disclaimer | privacy